شعر من چیست؟

شعر من قطره ی اشکیست که از چشمه ی رخسار دلم می آید

و پس آنگاه به دشتی برسد

این نه دشت است مگر سینه ی من

لاله زاریست ز بس سوخته است

و آن زمان قطره ی اشکم که ز این سوخته دشت

ز در آبله ها

ز نیستان نوا

و ز صحرای جنون می گذرد

جامه سرخ به تن می پوشد

وانگه از راه دو چشمم به قلم

واژه ی غرقه به خونم به ورق می ریزد

گزیدهء سوم: پایان یک سکوت