تو کیستی که مرا خاک می کنی بر سر
تو کیستی که مرا خاک می کنی بر سر
به وقت رفتنت از پیشم
ای خدای دلم
مگر ستارهء بخت منی
که از پی تو
یکی پی دیگری
شور و شادی و مستی
به شاخ هستی من، دانه دانه می میرند
بگو تو کیستی
کین گونه ریشهء مهرت
به دشت خاطر من جاویدانه می روید
مهری؟
مهی؟
ستاره ترین اختری مگر؟
کین گونه روز من
با رفتنت
چو معرفت و آگهی و فهم
در دیدگاه کوردلان تیره می شود؟
رحمی بکن بمان
که اگر از برم روی
شامی به صبح فطرت من چیره می شود
دوم جنوری ۲۰۱۱
امستردام
پرخواننده ترین ها
- غرورم سرود مرگش را می خواند وقتی به گدایی برخاستم
- من ایرانم
- مادرم مُرد، مگر ایستاده و بی باک
- گاهی دلم برای خودم تنگ می شود
- آزادی
- من هر روز عاشق می شدم
- خدای پنهان
- بریزم لای پستانت
- پدرم دهقان مُرد
- تو کیستی که مرا خاک می کنی بر سر
- وقتی نبودنت بغض گلویم می شود
- گفت و گویم با میز
- ترا من دوست میدارم
- روزی در آغوش وحشی جنگل
- کودک و خدا
- کودکان سرزمین من
- روشنفکر کارا و ناکارا
- آنچه من گم کرده ام
- پیمان استراتژیک افغانستان با بریتانیا
- چرا موسم خموش
تازه ترین ها
- روشنفکر کارا و ناکارا
- غرورم سرود مرگش را می خواند وقتی به گدایی برخاستم
- کودکان سرزمین من
- وقتی نبودنت بغض گلویم می شود
- پدرم دهقان مُرد
- پیمان استراتژیک افغانستان با بریتانیا
- مادرم مُرد، مگر ایستاده و بی باک
- مَلَخَک بر دل شاد تو درود
- خانه ام پشت در است
- باغ یک فاجعهء دوران است
- وقتی روی بازو هایم فرشت می کنم
- آنچه من گم کرده ام
- به گرمی مهر و به شادی نوای دریایی
- زیر چادر چشمی است
- زنخدان تا به پستانت
- شعر چیست؟
- روز باز آمدنی است
- به مرگ گاه شمار
- کاش گنگی بودم
- هیچکس مثل خدا تنها نیست