کاش گنگی بودم

و زبانم همه از سنگ روانم یخ بود

تا دیگر منطق پرواز نمی آزارید

پر و بالم

اگر از حد زبان

پای بیرون می کرد

 کشتهء بال گشایست دلم

تا افق های سکوت

 دوست دارم که از این شهر و از این شور، روم

ناکجایی که در آن 

دست چنگیز بیان

حنجر کودک خاموشی را

نفشرده است هنوز

کاش گنگی بودم

۵ اپریل ۲۰۱۱ آمستردام

گاه: ۲۳:۲۰