خانه ام پشت در است
از سرک تا به سرک سالونم
و چراغ رهء آوارگی ام هیچگاه قرمز نیست

تخت خوابم لب آب
دل جنگل، دل باد
سنگ بالشت سرم
سبزه ها برخوابه
بسترآهنگ مرا سایهء برگ
نه کلیدی نه در و دیواری

نور خورشید به روز
و شب ار ابر ندزدد او را
نور مهتاب مرا مهمان است

باد، باران، سرما
دختر سبز بهار
نفس زرد خزان
همه در خانهء من جا دارند
و خودم سرگردان
نه کلیدی که دری باز کنم
نه اتاقی که خودم را بسپارم به سکوت

خانه ام پشت در است

امستردام - ۰۵ سپتمبر ۲۰۱۱
گاه: ۰۴:۰۰ شب