برگزیدن این نام انگیزه دیگری؛ مگر همین شام تار خاموشی که پگاهش بسا دور به گمان می آید، ندارد.  گاهی با خود می اندیشم که چرا نیستان آتش گرفته من خاموش نمی تواند بودن؟ و هنگامی که سر از گریبان در می آرم، نوای سرشت غمگسارم به گوش می رسد که: چسان کنم، پیرو کیشی هستم  که خموشی را گناه می گمارد.