من هم پرنده ام
بهار بیداری: گزیده ی دوم
موسم خموش: گزیده ی یکم
| شب جدایی | نوای گام های دختر باران | من و یک گوشه تنهایی |
| در ماتم بیان در زایش زبان | سکوت من زباست | من مرگ غفلتم |
| قشلاق زاده ام | باور و آرزو | استقامت |
| فریاد سبزه ها | همت کن | گلوی قلمم |
| زنده گی عشق من است | دلت از آسمان برکن | خراسان |
| بخوان شعرم | سرود کوهساران |
بهار بیداری: گزیده ی دوم
| پیشگفتار | پیام استاد رازق رویین | کوتاه سخنی در باره خودم |
| بهار چیست؟ | گذشت | آنکه با من نیست |
| به پاس آشنایی آیین اهورایی | وجود دخت رز | ژرف زمین |
| مادرم خسته و تنها و خموش | زنده گی | عشق |
| خواب غفلت | جایگاه خواب و بیداری | زمن جسته |
| قـرن مـا | داستان عشق هر عاشق | واژه هایم |
| درد یا درمان؟ | بشنو تو برتری | واژه های تلخ و سنگینم |
| مرگ نجار | و او | بیان غم |
| به استاد سرآهنگ | کاش | ترک مونس |
| بهار زندگی | مردم | رها دارید |
| زنده گی | زیبایی ها | خزان را می پرستم |
| راحت؟ | تمدن؟ | های جوینده گان |
| ای قلم | در جستجو | هم میهنم |
| به سرانجام خموش | برایم زنده گی ننگ است | به خون "نقشبندی" |
| با یک بهار باران | ناخدا | به بازگشت خورشید |
| مرگ زیباست | مادر | درختان ، نو نهالان |
| مرا در سینه فریادیست | زاد روز سحر | یک واپسین درود |
موسم خموش: گزیده ی یکم
| پیشگفتـــار: فریاد های موسم خموش | کوتاه سخنی در باره ی خودم | سرمه جز یک گرد نیست |
| جای مستی نگهت میل به ماتم دارد | عشق | خدای پنهان |
| درین ویران سرا تنهای تنهایم | پیدا و ناپیدا | دختر خراسان |
| قلمم پرپر شد | نفرین به ابره | بهار بیداری |
| طرح یک خالق زن | لحظه های خموش | دلا به پاس خود و آه و رنج من برخی |
| روز پایان جهان | اگر روزی خدا گوید | ازیاد دل رفتم |
| مرگِ شُوم | بیا زدتشت | شبم دوباره به خلوت |
| رفتی و ناله های دلم نا شنیده ماند | به کی گویم؟ | کهکشان |
| اگر مُردم | چون آینه | گهی در چهره خورشی |
| من و من | تشنه ی یک نگاه تو | به خوابیدگان |
| سرگذشت | خیال با تو بودن | شعر من چیست؟ |